DOKTOR

Baştan beri yapılan deneylerin insan doğasını bozacağına inansamda, yanlış oluşunu bilsemde onlara hak vermiyor değildim. Dünya bunu hakediyordu.

Tüm zamanların değişmeyen görüşleri felaket senaryosu olmadan düzelemezdi.

Yinede bana kalsaydı bu insanlık dışı şeyleri fazla sürdürmez ve çok kurcalamazdım. Ama bana kalmadı. Süreç çoktan başlamıştı geldiğimde ve bildiklerimi kullanımazsam sonu daha da fena olacaktı. Üstelik bunu kaçak sürdürmek zorundaydım. Çünkü farkındaydılar ve onlara bir tehdittim. İkili oynama laneti bana kaldı. Birbirimize düştüğümüzü ve onların kötü olduğunu söylemek zorundaydım. Onları harcamak ve çok kötü bir işkence ile ölüme arkadaşlarımı kendi ellerimle teslim etmek zorundaydım. Bunu kendileri bana zorla kabul ettirdiler. Feda ettiler kendilerini. Meğer düzene başlarken onlar, kendilerini feda etmek planın parçasıymış. Bunu bozmadım. Tüm ailem onlar olmuştu üstelik. Kendi ellerimle canavarlara parçalattım onları. Katledilişlerini izledim. 

Özveriyle yaptıkları deneyleri kurtardım bir tek. Onlardan geriye bir tek o çocuklar kaldı.

Ama çocuklar kurtulmuş sayılmışlar mıydı?  Belki benimkinden bile beter sınavlara, fedakarlıklara onları, kendi ellerimle bıraktım. Ben onların arasına katıldığım hafta bana deneklerin nasıl olduklarını az çok aktardılar ama hemen o hafta rehin alınıp onların kaçma planlarına denk gelmem biraz beni ürküttü sanırım. Oğlan çok güçlüydü. İnanılmaz bir güç . Gerçi sanırım kızda öyle. Erkek olandan daha dayanıklıydi. Bunu bana söylemişlerdi gerçi. Onların beyni güç kaynağıydı. Özellikle kızın beyni güneş gibi bir şeydi . Ana kaynak gibi. Ben tam tersi gibi düşünsemde bana verilen değerlerden gerçekten öyle olmadığını anladım.

Yapabildiklerinin asla bunlarla sınırlı olmadığını o zamanlar bilmiyordum tabi.  Onlara yalan söylerken oldukça zorlandım. Zaten dünya yalan söylemişti onlara . Birde ben söyledim. Ama zorundaydım. Hatta bu fikirleri ben ortaya koydum diyebilirim.

Çünkü diğerlerinin başlattıkları şey artık herşeyi etkilemişti.

Bunu böyle yapmak zorundaydım. Keşke bilselerdi.

Aktardığım onca bilginin neden hasarlı bir beyine kaydedildiğini. Çünkü zorundaydım. Böyle yapmak zorundaydım. Eğer bunu yapmasaydim. Şuan çok farklı seylerle yüzleşmek zorunda kalırdık.

Buna rağmen ciddi şeylerle yüzleşildi. Zaten baştan o çocuklara hiç sorulmadı ki. Üzerine dünyanın travması eklendi. Tüm dünya yalan söyledi kandırdı ve onları kullandı. Yine iyidiler. Yine çok iyi idare ettiler. Sonra haklı olarak farklı bir takım yeteneklerle birşeyleri ,alemleri karıştırdıklarıni duydum. Haklıydılar. Bir şey diyemedim. Onlara o güçleri bizler verdik. Süreçle iyi başa çıktılar.  İyi idare ettiler. Ediyorlarda bence. Sabırları nereye kadar yeter bilemem. Öğrendiklerinde neler olur bilemem. Yani her birşeyi

Ama onlar müthiş çocuklar. Farklılar.