.

Ben neden çiçekten sayılmıyordum, oysa ben de çiçek açıyordum. Bir gün de solduğum için mi böyle sevilmiyordum.

Tamam kabul dikenlerim var ama niyetim kötü değil ki benim, sadece kendimi korumak zorundayım. Bu hayat bana kendimi korumamı söyledi ben de kendimce önlemler aldım sadece. 

Zor bir hayatım vardı benim, bakmam gereken üç tane kardeşim ve sorumluluklarım vardı. Zaten hiç bir zaman sorumsuz bir insan olmamıştım, sıkıntılardan kaçan dertleri bir kenara atan biri değildim. Hayat ne kadar üstüme geldiyse ben de onun üstüne o kadar gitmiştim. 

İsmim Yasemin, 24 yaşındayım. Annem ve babamı beş yıl önce kaybetmiştik. İkisi de öğretmen di ve dolayısı ile hepimizin okumasını istiyordu. Onları kaybettiğimde 19 yaşında olsam da bir söz vermiştim ben okumasam bile ne olursa olsun kardeşlerim okuyacaktı. Sözümü de tutmuştum. Moda tasarım okumuştum, geçen yıl bitmişti ve bu yıl kendi mağazamı açabilmiştim.

Benden küçük kardeşim Orhan 4 yıllık işletme kazanmıştı ve şu an ikinci yılını okuyordu 21 yaşındaydı. 

En küçükler aynı zamanda ikizler Yağmur ve Serkan